بخوان تمام غمت را
تو رفته ای به تماشای آسمان در باد
چه ديد چشم تو –اين چشم مهربان– در باد
تو هيچ چيز نداری و خسته ای، زردی
چگونه می روی ای خالی از جهان در باد؟!
کنار جاده تويی و درختهای گم
به سوی فاجعه، ها! اين تويی روان در باد
مبين که اين همه تلخ و غريب می گذری
که می روند غريبانه عاشقان در باد
نشسته می گذری، بی نشان و غمگينی
مباد هيچ کسی خسته، بی نشان در باد
مگر صدای دل تو به آسمان برسد
بخوان تمام غمت را، بخوان، بخوان در باد
نظرات شما عزیزان: